Geri Dön   Forum Ti > Kültür Sanat > Edebi Eserler > Beğendikleriniz
Üye Ol Üye Listesi Takvim Forumları Okundu İşaretle

Beğendikleriniz Alıntı olarak geçilen yazılar ve şiiirleri buraya ekleyiniz...

Cevap
 
Konu Araçları
Eski 25.06.2007   #1 (permalink)
 
Katılma Tarihi: Oca 2007
Nereden: gözlerinin derinliklerinde:)
Mesajlar: 805
Arrow Yarım Kalan Sayfalar

Yeni bir sayfa derler ama yalandır.
Çoğu zaman devam etmek için yeni bir sayfaya geçersin.
Öbür sayfa bitmiştir çünkü...
Yazacağın tek bir satır bile kalmadığında yeni bir sayfaya geçersin.
Yarım bırakarak geçtiğin çok azdır.
Yarım bıraktığın sayfalara not alırsın belki
Zaman geçtikçe,hatırladıkça,ilintili olduğunu düşündükçe...
Bu yüzden kapanmaz yarım kalan sayfalar hiç.
Hep bitmemiş olarak kalır.
Bitirmek için daha sonra devam ederim deyip bıraktığın olur.
Kıyamazsın bazen ama er ya da geç dolar o sayfa...
Yeni sayfa ise ya yarım kalan sayfalarının izlerini taşır
ya da tamamlanmamış sayfalarına sığmayanları...
Yeni olan hep şanssızdır bu yüzden.
Olanları unutmak için başlarsın
Orta satırlarda fark edersin ki yerinde saymışsın...
Son satırda ise dibe vurursun çoğu kez.
Yeni bir sayfaya geçersin "bu sefer....." diye başlayan bir cümleyle
Ümit ederek her şeyin değişeceğine...
Kendini kandırırsın oysa yalnızca...
Kimse bilmez dibe vuruşlarını...Görünmez bir kayboluştur bu...
Sadece kendin faredersin.
Kıyıya vurmamak için çırpınırsın.
Çünkü kıyıya vurduğunda her şey için,yeni bir sayfa için bile çok geç olabilir...
Kıyıya vurmamak için yaptığın çırpınışların kimsenin dikkatini çekmez
Çünkü herkes kendi hikayesini yaşamakla
Kendi hikayesine sayfa aramakla
Ve yahut var olan sayfasını bitirmekle meşguldür.
Başbaşasındır hep kendinle...
Her zaman olduğu gibi...
"Artık ben varım" , "Sana ben yeterim" diyenler de yoktur.
Zaten sen batarken gemiyi ilk onlar terk eder.
Onlar gidince bozulur geminin o hassas dengesi...
Zaten bir ucunda sen bir ucunda da o olur gitmeden önce...
Gittiğinde geminin senin olduğun tarafı ağır basar ve alabora olursun...
Yüzmeyi bilsen bile bocalarsın...
Hayal kırıklığı yüzünden hepsi...
Hayal kurmak geleceğim,ümidim, her şeyim.
Hayallerim olmasa olmaz yaşam sevincim de...
Ama kırıklarını aldırmak lazım bazen...Arada bir...Sıklıkla...
Kısacık kalsalar bile mecbur kalıyorsun bazen işte.
Seni buna mecbur eden de hayattır.
Her şeye karşı çıkar bir ona karşı çıkamazsın zaten...
Bir tek ona karşı çaresizsin her zaman...
İşte yeni bir sayfa daha...
Ümitlerimin geri kalanını sığdırmaya çalışacağım bir kaç satır daha...
Sığmayacağını bile bile başladım yine...
İşte bu yüzden her yeni sayfa devam demek hayata...
__________________
ÜŞENİYORUM O HALDE YARIN!!!
b.girldilek Şuanda Forumda Değil   Alıntı yaparak cevapla
Bu mesaj için b.girldilek kişisine teşekkür edenler:
*angeL* (25.06.2007), tc.uctug (25.06.2007)
Eski 25.06.2007   #2 (permalink)
 
Katılma Tarihi: Oca 2007
Nereden: istanbul
Mesajlar: 262
Varsayılan Caymak Zamanı..

insanların birbirini tanıması için en iyi zaman, ayrılmalarına en yakın zamandır" der dostoyevski...

veda acısı, kabuğunu soyar insanın; yaldızını kazıyıp çırılçıplak ortaya serer.birlikteliğin örttüğü tüm kusurları, ayrılık sergiler.bir ayrılık arifesinde helalleşilir ve o an hakiki tabiatlarıyla yüzleşilir.
"ölene kadar" diye söz verilmiştir, ama "ölüm yolunda" başka tercihler belirmiştir.

kararsız prensesin vicdanı azap çekerken 7 cücelerin somurtkanı "aklını başına al" diye fısıldar kulağına; haytası ise "kalbinin sesini dinle" diye çekiştirir eteğinden...


hep hayran bakan gözlere, hatalar takılmaya başlar.
"ama"yla biter alelade iltifat cümleleri:
"sen iyi bir insansın, ama arkadaşların kötü", "seni seviyorum, ama bu ilişkide mutlu değilim", "ben başka türlübir beraberlik düşlemiştim" vs.. vs...


sonra gelsin uykusuz geceler...bir türlü karar verememeler...ruhen gidip gelmeler..."hele biraz daha zaman geçsin" diye nikah ertelemeler...
birlikteymiş gibi yaparken, sevecek başka yüzler, yüzecek başka denizler kollamalar...
"aslında bütün bunlar bizim iyiliğimiz için"e kendini inandırmalar...

sonrası hep aynı:
bekleyenin "hani sonbaharda buluşacaktık. hazan geldi geçti, sen gelmez oldun" sızlanmaları...
bekletenin "geliyorum az kaldı" oyalamaları...
bittiğini bile bile işi uzatmalar; söyleyemedikçe hepten batağa saplanmalar...

terke makul bir gerekçe ararken hepten çarşafa dolanmalar...veda konuşmasında süslü iltifat cümlelerinin arasına, o cümleleri hiçleştiren mayınlar serpiştirmeler...
üzgün görünmeler... bağış dilenmeler... "...ama kaçınılmazdı" demeler...
"sözünden caydın" yakınmalarını "sen de eski sen değilsin. değişmişsin" diye göğüslemeler...
... asıl kendinin değiştiğini bilmezden gelmeler...

ve son sahne:

terk edenin o mahcup "gönlüm başkasında" itirafına karşılık terk edilenin kırık çalımı:
"uğurlar olsun! ben yoluma devam ediyorum".

ihanetler böyledir:ilki, bir yenisine gebedir; ikincisi daha az acı verir.


ondan sonra dur durak yoktur: güvenilmez aşık, sevdikçe kıran, gezdikçe ardında bir kırık kalpler mezarlığı bırakan biçare dervişe döner.


artık acılara hapsolmuştur: buluşmak istedikçe ayrılacak, birleşmeye çalıştıkça parçalanacak, sonunda terk ettiklerinin "ah"ı tutup terk edildiğinde mukadder yalnızlığına kapanacaktır.



__________________
angel73
ƒıятıηαℓαя,
мαятıηıη ∂єηιzι ѕєνмєѕιηι єηgєℓℓємєz...
*angeL* Şuanda Forumda Değil   Alıntı yaparak cevapla
Bu mesaj için *angeL* kişisine teşekkür edenler:
b.girldilek (25.06.2007), tc.uctug (25.06.2007)
Eski 27.06.2007   #3 (permalink)
Kovuldu
 
Katılma Tarihi: Haz 2007
Nereden: istanbul
Yaş: 28
Mesajlar: 35
Varsayılan

Alıntı:
*angeL* Demişki : Mesajı Göster
insanların birbirini tanıması için en iyi zaman, ayrılmalarına en yakın zamandır" der dostoyevski...

veda acısı, kabuğunu soyar insanın; yaldızını kazıyıp çırılçıplak ortaya serer.birlikteliğin örttüğü tüm kusurları, ayrılık sergiler.bir ayrılık arifesinde helalleşilir ve o an hakiki tabiatlarıyla yüzleşilir.
"ölene kadar" diye söz verilmiştir, ama "ölüm yolunda" başka tercihler belirmiştir.

kararsız prensesin vicdanı azap çekerken 7 cücelerin somurtkanı "aklını başına al" diye fısıldar kulağına; haytası ise "kalbinin sesini dinle" diye çekiştirir eteğinden...

hep hayran bakan gözlere, hatalar takılmaya başlar.
"ama"yla biter alelade iltifat cümleleri:
"sen iyi bir insansın, ama arkadaşların kötü", "seni seviyorum, ama bu ilişkide mutlu değilim", "ben başka türlübir beraberlik düşlemiştim" vs.. vs...


sonra gelsin uykusuz geceler...bir türlü karar verememeler...ruhen gidip gelmeler..."hele biraz daha zaman geçsin" diye nikah ertelemeler...
birlikteymiş gibi yaparken, sevecek başka yüzler, yüzecek başka denizler kollamalar...
"aslında bütün bunlar bizim iyiliğimiz için"e kendini inandırmalar...

sonrası hep aynı:
bekleyenin "hani sonbaharda buluşacaktık. hazan geldi geçti, sen gelmez oldun" sızlanmaları...
bekletenin "geliyorum az kaldı" oyalamaları...
bittiğini bile bile işi uzatmalar; söyleyemedikçe hepten batağa saplanmalar...

terke makul bir gerekçe ararken hepten çarşafa dolanmalar...veda konuşmasında süslü iltifat cümlelerinin arasına, o cümleleri hiçleştiren mayınlar serpiştirmeler...
üzgün görünmeler... bağış dilenmeler... "...ama kaçınılmazdı" demeler...
"sözünden caydın" yakınmalarını "sen de eski sen değilsin. değişmişsin" diye göğüslemeler...
... asıl kendinin değiştiğini bilmezden gelmeler...

ve son sahne:
terk edenin o mahcup "gönlüm başkasında" itirafına karşılık terk edilenin kırık çalımı:
"uğurlar olsun! ben yoluma devam ediyorum".

ihanetler böyledir:ilki, bir yenisine gebedir; ikincisi daha az acı verir.

ondan sonra dur durak yoktur: güvenilmez aşık, sevdikçe kıran, gezdikçe ardında bir kırık kalpler mezarlığı bırakan biçare dervişe döner.

artık acılara hapsolmuştur: buluşmak istedikçe ayrılacak, birleşmeye çalıştıkça parçalanacak, sonunda terk ettiklerinin "ah"ı tutup terk edildiğinde mukadder yalnızlığına kapanacaktır.


yıllarca, defalarca, kişilerce, gecelerce, cümlelerce ve hecelerce anlatmaya uğraştığım ve bir türlü anlatamadığım veya anlattığım halde analaşılmayan ve yine yazının içeriğine uygun olarak kıvırma manevralarıyla karşılaştığım ülkemizdeki müzmin durumları ne kadar güzel dile getirmiş... yazanın ve aktaranın emeğine yüreğine sağlık...
SERDEM Şuanda Forumda Değil   Alıntı yaparak cevapla
Bu mesaj için SERDEM kişisine teşekkür edenler:
*angeL* (27.06.2007)
Cevap


Şu Anda Konuyu İnceleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir)
 
Konu Araçları


Benzer Konular
Konu Konuyu Başlatan Forum Cevaplar Son Mesaj
internete girdiğimde istenmeyen sayfalar çıkıyor neyzen_talha İnternet & Ağ Bağlantıları 6 20.10.2007 05:20
Giden mi Yalnızdır Kalan mı? info Video Klipler 0 01.05.2007 15:36
Mazide Kalan Reklamlar... Tαytαmαtα Resim, Grafik, Tasarım 1 27.03.2007 06:21
ardarda açılan sayfalar canii_41 TAMindir Tam Destek 7 04.10.2006 16:57


Şu anki forum saati: 07:06.


cnt hizmet sağlayan firma
ForumTi.com'un yapımı ve yayınlanması CNT'ye aittir.
Sitedeki içerikleri foruma ücretsiz şekilde üye olabilen ziyaretçiler oluşturur. Bu içeriklerin sorumluluğu yazana aittir.
Eğer yasak ve aykırı içerik tespit edilirse site yöneticilerine bu konular bildirilir ve kaldırılır. Site yönetimi haberdar edildiğinde sonuç alınamaz ise servis sağlayıcı CNT'ye bildiride bulunabilirsiniz.
vBulletin® v3.7.2, Copyright ©2000-2008, Jelsoft Enterprises Ltd. Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.2.0

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259