Yazar,1966 yılında İst.’da doğmuştur.İlk ve orta öğrenimini tamamladıktan sonra Marmara Ünv. İletişim Fakültesi’nden mezun olmuştur.Çeşitli kuruluşlarda çalıştıktan sonra halen uluslararası bir kuruluşta Basın ve Halkla İlişkiler Uzmanı olarak çalışmaktadır.
Bu kitabı almamdaki en büyük etken,annemi sonsuz sevmemdir.Kitap seçmek için kitapçıya girdiğimde gözüme ilk bu kitap çarptı ve arkasındaki kısa açıklamayı okuyunca kitabın çoğu bölümünde kendi hayatımı buldum.Romandaki Sevda adlı kızla bir çok ortak yönümüz olduğunu anladım çünkü.İkimizinde annesinin olmayışı,tesadüf o ki aynı tarihte ve aynı sebepten annelerimizi kaybetmemiz,kimi günler annesinin ruhuyla karşılaşması,ve daha bu gibi şeyler...Kitabı okudum ve bu kitapta hakikaten kendimi yaşadım.
Romanda bir evlat olarak Sevda,annesinin ölümünden kendisini sorumlu tutar.Bu yüzden suçluluk duygusunun getirdiği vicdan azabından kurtulamamaktadır.
Sevda,Selçuk adında bir genci sevmektedir.İlişkileri ciddi boyutlara ulaşınca,bunu ailesiyle paylaşır.Bir gün ailesiyle evinde otururken,kapı çalınır ve bir kadın gelir.Kadın,Selçuk’un eşi olduğunu iddia eder ve Sevda’ya hakaretler etmeye başlar.Bütün bu olanlardan sonra Sevda olayın şokundadır.Bir daha Selçuk’la görüşmemeye kararlıdır.Herşey o kadar ani gelişir ki,o sabah uyandığında Sevda,annesini yatağında ölü bulur.Olanlara inanamaz ve annesinin bu utançtan kalp krizi geçirdiğini düşünür,annesinin ölümünden kendisini sorumlu tutar.
Zaman geçer,yıllar yılları kovalar...Selçuk eşinden ayrılır ve Sevda ile evlenir.Bir gün Sevda,önceleri yaşadığı,ve halen annesinin anılarıyla dolu olan o eski evine gider.Son bir kez eski günleri anmak için...Yılların geçmesi Sevda’dan hiçbir şey eksiltmemiştir.Annesiyle yaşadığı o evdeki anları gözünde canlandırır ve sürekli ağlar.Bir ara annesinin odasına doğru gider ve orada annesinin ruhunu görür.İlk önceleri halüsilasyon olduğunu zanneder.Aynaya bakar ve ağlamaya başlar.Ve birden annesi ona,içerideki odaya gitmesini,orada küçük bir kutu olduğunu ve o kutudaki defteri okumasını ister.Sevda hemen gider ve defteri bulur.Bu olaydan sonra gördüklerinin halüsinasyon olmadığını anlar.Defteri okuduğunda yazılanların annesinin herkes den sakladığı sırlar olduğunu anlar.Sevda buna çok şaşırır.Annesi her gününü yazmıştır;beyninde ağır bir ur olduğunu,her geçen gün daha şiddetli acılar çektiğini... O kadının eve geldiği günle,annesinin o sabah ölmesi aslında büyük bir tesadüftür.Sevda bu olayı, bu defteri okuduktan sonra öğrenir.Ve koşarak annesinin ruhunu gördüğü odaya gider.Ama annesi yoktur.
Annesinin ölümünün sorumlusunun kendisi olmadığını anlar ve tekrar annesinin ruhuyla karşılaşmak için dualar eder.Ağlamaktan artık kendisini kaybetmiştir.
Zaman geçer,Sevda ile Selçuk’un bir çocukları olur.Ve Sevda da tıpkı annesi gibi günlük tutmaya başlar.İster ki çocuğu ileride her şeyi bilsin.Çocuk doğar ve Sevda annesinin ruhuyla sık sık karşılaşmaya başlar...Annesi Sevda’ya,sırf bu vicdan azabından kurtulması için ona göründüğünü,ve onu cennet kapısında beklediğini,hatta onu ilk karşılayanın kendisi olacağını söyler. Sevda ise tüm bu olanlardan sonra mutlu bir hayat sürmeye başlar.
İçinde anne sevgisi olan herkes –inanıyorum ki- bu kitabı okuduğunda gerçekten çok etkilenecektir.Cümleleri basit ama benim için özel bir kitap..
Annesini henüz yitirmemiş olanlar,hemen ona koşsunlar,yanağına bir öpücük kondurarak kutsal ellerinden öpsünler ve hayır duasını alıp yeni güne onunla birlikte başlasınlar. Eğer annesini kaybetmiş olanlar var ise,yine ona koşsunlar,çiçeklerle birlikte mezarını ziyaret etsinler.Çünkü inanıyorum ki,hiç bir anne kara toprakta evladını özlemeden duramaz!
BİR İNSANIN VİCDANINI RAHATLATACAK BUNDAN ÖNEMLİ NE OLABİLİR Kİ??