yazlik032

Anlasana

ağaçların baharda yapraklanmasını
anlasana
insana ölümün geldiği andaki halini

güneş artık esrarengiz batmıyor
yıldızlar o kadar parlak değiller
ne seven belli ne sevmeyen
anlamıyorum insanları anlasana

hayat bir su gibi akıp geçer,ömrün uğraşmaklı yollarında
anlayamassın zamanı,saatler yokmuş gibi
dünya bomboş bir mesken misali
bir gün uyanacaksın
anlarsınki uykudasın

yaprakların sararıp döküldüğü gibi
sende bende dökülüp gittin
bir burukluk kaldı içimde
senin farkın gazellerin bende saklı
toprak, hava, su
herşey seni hatırlatıyor bu aralar bana
anılar çığlık atıyor kafamda

ne kadar üzülsemde
gelmiyorsun ki
sen ayrı yollarda
ben yollara bile düşmedim
ilk gittiğin günkü acının içindeyim
ne olur;
beni anla



ARKADAŞLAR ŞİRLERİNİZİ BEKLİYORUM
</B>

yazlik032

Ödünç Hüzünler'denTütsülü bir koku gecenin kolların da
mest olan yaradandan ödünç can
bir kıyamet günü büyülü, bir o kadar sırtlan
içerisin de vurgun hasretle açacak ölü beklentiler kendini
yatacak rüyaya lakin cirit atacak kubuslar aşk kokan sonbahar da.
Aşk daha çok kokacak ürpermiş sevdaya sarman beden de
bekleyip gelmezsen yar öpecek özlem kendini yanağından
çatacak başucu kırık dökük hayallere
ve en çok yazgıların yakasına.
Çökecek üstüme ödünç hüzünler
ve ben tereddütsüz yokluğunun korkularına
yatacağım...
Sensizlik külleri olacak etrafım da
yüreğimin bilekleri ölüme bağlı kalacak
güneş altın da yanacak dertlerim
ve ben yinede tereddütsüz tutulacağım
işte oyum ben
yaşamda ölen tuhaf yaralarla kaplı kadın

yazlik032

Sen varken de aradım seni,
yokluğunda olduğu gibi,
belki seversin diye beni,
çözmeye çalıştım seni....

karanlıkta aradım seni, korkmadan,
soğuk kaldırımlarda aradım, bıkmadan,
artık bıktım yokluğundan,
soruyorum seni, her tanıdığından....

sensizliği kaldıramam bilirsin,
bilirsin de nerdesin,
sen şu yarama tek çaremsin,
sen hergün ağlattığın yüreğimsin....

satırları senle doldurdum,
her geçene seni sordum,
hiçbir şeyden değil, sensizlikten yoruldum,
artık kalbime adını koydum...

зяαy

_AYRILIŞ_

İnce yaşlar süzülürken gözlerimden,
Son bir kez bakardım sizlere.
Ya da son bir kez arkamı dönerdim,
Göz yaşlarım gözükmesin diye.

Bu bedenim ayrılsa da sizlerden,
Kopar mı ki ruhum, arkadaşlığım.
Kalırsa geride eğer bir düşmanım,
Dünya haram olsun, kurtulamayım dertlerden.

Yazan:зяαy

************************************************** ********************


Güneş benim ışığımsa eğer..
Bulutlu havalarım karanlığımdır.
Güneşim batmış, gökyüzü bulutlarla kaplanmış.
Küçük bir çocuk gibi ağlayarak karanlığımda boğulmuşum.
Huzurumdan, neşemden kalmamış bir eser.
Batan güneşimin doğmasını beklemişim.
Ey gökyüzü neden küstün bana.
Neden kararttın gözlerini ey sema.
Işığım yokken nasıl bulurum ben yolumu.
Nasıl yaşarım onsuz, nasıl büyütürüm umudumu.

Yazan: зяαy (Aklıma şimdilik bunlar geldi. İkinci şiirin adını bulamadım)

__________________
..baş role koyar kendini, hayatının en yalanı olan ama en doğrusuymuş gibi görünen tüm o sahnelerde..